فداکاری و شبه فداکاری

 

یکی از اتفاقات عجیبی که در روابط بین فردی رخ میدهد، خارج شدن اصولِ انسانی و اخلاقی از اصلیت، اعتبار و جایگزینی آنها با شبه اصول است. مثلا در مورد فداکاری، افرادی هستند که دچار شبه فداکاری میشوند و هر چقدر تلاش میکنند اما فداکاری ایشان با عشق و توجه و علاقه نیست.

مثلا مادری که زندگی خود را فدای فرزندانش میکند تا فرزندش آنطوری زندگی کند که او میخواهد و آرزویش بوده است. انگار فرزند باید به مادر غرامت بپردازد. یا پدری که از شغلش متنفر است اما به اسم فداکاری برای خانواده آن را انجام میدهد و در عوض آن، انتظار دارد که خانواده؛ خشم و عصبانیت و کنترل ­گری و بدخلقی او را تحمل کنند. چون او دارد فداکاری میکند.

این وضعیت، فداکاری اصیل نیست بلکه شبه فداکاری است که در واقع نوعی از انواع روش ­های کنترل است. شبه فداکاری، طمع­ ورزانه است و شخص فداکار، منتظر دریافت پاداش است و با قصد قبلیِ دریافت جایزه، وارد رابطه میشود و شروع به فداکاری میکند.

 

“دکتر منوچهر خادمی ، معنادرمانگر”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *