دعـا و خدا

 

کسی که ایمان دارد، دعا میکند.

کسی که خدا را حاضر و ناظر بداند، دعا میکند.

کسی که خدا را قادر بداند، برای رفع نیازهایش بجز خدا دنبال هیچ کس نمیگردد.

کسی که خدا را میشناسد، از هیچ ­چیز و هیچ­ کس نمیترسد.

اگر وقت دعا؛ احساس ملال و افسردگی و دل­مردگی داریم، پس ایمان نداریم.

خدا به اندازه حسن ظن و مقدار اعتمادمان به خودش، دعا را مستجاب میکند، نه کمتر و نه بیشتر.

کسی که از خدا چیزی نمیخواهد، پس به خدا بدگمان و بی­ اعتقاد است.

در انجیل از حضرت عیسی آمده است که اگر از روی اعتقاد و باور از خدا بخواهید، میتوانید کوه را جابجا کنید.

اگر میخواهیم بدانیم چه قدر و منزلتی پیش خدا داریم، نگاه کنیم که خدا چه قدر و منزلتی پیش ما دارد.

فقط اعتقاد به خدا کافی نیست، اعتماد به خدا هم لازم است. اعتقاد بدون اعتماد، هیچ نتیجه­ و اثری ندارد.

... هر چیزی میخواهیم از خودش بخواهیم؛ کوچک هم نخواهیم؛ تا میتوانیم بیشتر و بزرگتر بخواهیم.

 

"دکتر منوچهر خادمی ، معنادرمانگر"

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *