هیچ – ۳

 

– هیچ گاه موفق به حل مسائل زندگیمان نمیشویم، مگر اینکه آنقدر رشد کنیم تا از مسائل خودمان بزرگتر شویم.

– هیچ تغییر بنیادینی یک شبه، ۲۱ روزه و یک ماهه بوجود نمی ­آید. خودمان را گول نزنیم، اجازه هم ندهیم دیگران فریبمان دهند.

– هیچ وقت بدون همراه داشتنِ یک جلد کتاب، سوار مترو نشویم.

– هیچ گاه به راحتی نرسید آنکه زحمتی نکشید (این جمله را از حافظ قرض گرفتم)

– هیچ وقت خیال نکنیم که با یک باخت، همه زندگی را باخته ­ایم. کدام ورزشکار یا تیم ورزشی بخاطر یک باخت از میادین ورزشی خداحافظی کرده است!؟

– هیچ وقت نخواهیم فهمید که آیا این راند، آخرین راند زندگی است یا نه، پس به مبارزه ادامه دهیم، کسی چه میداند شاید در راند بعدی ما برنده شدیم.

– هیچ کار بزرگ و خارق­ العاده ­ای از ابتدا، بزرگ و خارق ­العاده نبوده است. باید از کارهای کوچک و معمولی شروع کنیم تا به ­کارهای بزرگ و خارق ­العاده برسیم.

– هیچ آرامشِ ثابت و پایداری با تکنیک به دست نمی ­آید. البته آرامش ­های سطحی و کوتاه مدت با انواع و اقسام تکنیک­ ها و تاکتیک ­ها به چنگ می ­آیند.

– هیچ ایده و تصوری از زندگی لزوماً به درد ما نمیخورد، باید مدام تست کنیم تا ایده خودمان را پیدا کنیم.

– هیچ پایانی بدون آغاز نخواهد بود، هیچ رسیدنی بدون روندِ رسیدن نخواهد بود.

– هیچ مقصدی بدون مبدأ نخواهد بود. هیچ سِیری بدون مسیر نخواهد بود. باید از یک جایی شروع کرد و ادامه داد تا رسید.

– هیچ رشدی بدون رنج نخواهد بود. هیچ معنایی بدون درد نخواهد بود.

– هیچ موفقیتی بدون تعهد نخواهد بود.

– هیچ پیروزی با نق و ناله و غرولند بدست نمی­ آید.

– هیچ انسانی نزدیک­تر از خودمان به خودمان نیست. هیچ کس نمیتواند ما را عمیقاً همانطور که هستیم بفهمد.

– هیچ وقت خودخوری و خودسرزنشی، کمکی به ما نخواهد کرد.

– هیچ انسانی پیدا نخواهد شد که در زندگی خودش و دیگران، نتواند تأثیر مفیدی داشته باشد. این تقدیر هر انسان است که به اندازه خود میتواند سهمی در بهتر شدن این جهان داشته باشد.

– هیچ انسانی برای ماندن تا ابد، به این عالم نیامده است.

– هیچ ساختنی بدون ویرانی نخواهد بود. هیچ بودی بدون نابودی نخواهد بود. هیچ زندگی نو و جدیدی بدون تخریبِ گذشته کهنه و نخ نما شده نخواهد بود.

– هیچ ارتباط طولانی مدتی بدون انس و الفت نخواهد بود. باید مراقب روابط بود. با چه انسانی، با چه حیوانی (حیوانات خانگی)، با چه اشیائی و … رابطه داریم. ما رنگ ارتباطات خودمان را میگیریم و باور میکنیم که همان رنگی هستیم.

– هیچ صمیمیتی بدون حسِ امنیت و اعتماد، ایجاد نمیشود.

– هیچ گاه به هیچ کس نمیتوانیم بگوئیم که زندگی چیست؟ تا زمانی که خودش زندگی را از نزدیک بچشد و لمس کند.

 

“دکتر منوچهر خادمی ، معنادرمانگر”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *